Jews pray to God for forgiveness. But with all the horror in the world, they will not find him anymore. This poem was written after the First World War and published in 1919. However no musical setting has been published up to this point.

Its date of composition is 2018 – it was performed at the Yiddish Open Mike in late 2018

Source: Folkshtimlekh; reproduced in Lemm p218

Jews, holy, virtuous Jews
Stand before the work of God
Open up the book of Slikhes and with plaintive songs
Wake up your old Father

You have been praying and waking him for hundreds of years
He is silent, he doesn’t hear a word
Is he tired of this plea
Is he ashamed with you there ?

Does his scorn not burn when he sees from the sky
What is happening in his little world
His holy word lies dirty and mouldy
His earth, stained red with blood

Doesn’t his scorn burn when he sees from above
How his word is disobeyed daily
Belief has become a commodity there
They trade and deal with God

Does he not answer because you have in his heaven
Stained his holy throne
And somewhere from your noise and tumult
Stopped him up for ever from hearing you

Holy Jews, stop wailing
Every tear is futile
Close the book of Slikhes, start saying Kaddish
Your Father does not hear you any more

Yidelekh, heylike, koshere yidelekh
Tsu avoydes-haboyre shteyt oyf
Misht oyf di slikhes un mit di klog-lidelekh
Ayer altinkn tatn vekt oyf

Ir bet un ir vekt im shoyn hunderter yorn
Er shvaygt glaykh er hert nisht keyn vort
Tsi iz dos gebet im shoyn nimas gevorn
Tsi shemt er mit aykh zikh gor dort

Tsi brent nisht zayn tsorn ven er zet fun himl
Vos do oyf zayn veltl zikh tut
Zayn heylik gebot ligt in shmuts un in shiml
Zayn erd royt batrunkn mit blut

Tsi brent nisht zayn tsorn ven er zet fun oybn
Vi teglekh tsefalt zayn gebot
A miskher gemakht hot men do fun zayn gloybn
Men handlt, men shakhert mit got

Tsi entfert er nisht vayl ir hot im zayn himl
Zayn kise-hakoyved farflekt
Un ergets fun ayer geroysh un getuml
Oyf eybik far aykh zikh farshtekt

Yidelekh, heylige, hert oyf tsu klogn
Umzist is a yedere trer
Di slikhes farmakht, nemt aykh kadish tsu zogn
Ayer tate er hert aykh nisht mer

יי דעלעך, הײליקע, כּשרע ייִדעלעך
צו עבֿודת-הבורא שטײט אױף
מישט אױף די סליחות און מיט די קלאָג-לידעלעך
אײַער אַלטינקן טאַטן װעקט אױף

איר בעט און איר װעקט אים שױן הונדערטער יאָרן
ער שװײַגט גלײַך ער הערט נישט קײן װאָרט
צי איז דאָס געבעט אים שױן נמאס געװאָרן
צי שעמט ער מיט אײַך זיך גאָר דאָרט

צי ברענט נישט זײַן צאָרן װען ער זעט פֿון הימל
װאָס דאָ אױף זײַן װעלטל זיך טוט
זײַן הײליק געבאָט ליגט אין שמוץ און אין שימל
זײַן ערד, רױט באַטרונקן פֿון בלוט

צי ברענט נישט זײַן צאָרן װען ער זעט פֿון אױבן
װי טעגלעך צעפֿאַלט זײַן געבאָט
אַ מסחר געמאַכט האָט מען דאָ פֿון זײַן גלױבן
מען האַנדלט, מען שאַכערט מיט גאָט

צי ענטפֿערט ער נישט װײַל איר האָט אים זײַן הימל
זײַן כסא-הכבוד פֿאַרפֿלעקט
און ערגעץ פֿון אײַער גערױש און געטומל
אױף אײביק פֿאַר אײַך זיך פֿאַרשטעקט

יידעלעך, הײליקע הערט אױף צו קלאָגן
אומזיסט איז אַ יעדערע טרער
די סליחות פֿאַרמאַכט, נעמט אײַך קדיש צו זאָגן
אײַער טאַטע ער הערט אײַך נישט מער